Spis treści
Psalm 2 - Mesjasz Królem
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz
Psalm 2 to jeden z najbardziej proroczych psalmów, który ukazuje zmaganie się świata z Bogiem i zapowiada zwycięstwo Mesjasza. Tekst ten pokazuje dwa oblicza ludzkiej historii. Bunt narodów, które nie chcą uznać panowania Stwórcy, oraz królewską władzę Chrystusa, którego Bóg ustanowił nad całym światem.
Na początku widzimy obraz chaosu. Królowie ziemi spiskują, ludy się burzą, a przywódcy odrzucają prawo Boże, które uważają za ciężar. To nie tylko opis sytuacji z czasów Dawida, ale także proroctwo odnoszące się do śmierci Jezusa i do wydarzeń czasów ostatecznych. Historia pokazuje, że człowiek od wieków próbuje żyć tak, jakby Boga nie było. A jednak żaden bunt nie zdoła obalić Jego władzy.
Psalm przechodzi następnie do sceny ustanowienia Króla na Syjonie. To moment, w którym Bóg ogłasza: "Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem". Te słowa w Nowym Testamencie odnoszą się bezpośrednio do Jezusa Chrystusa. W Jego rękach jest przyszłość narodów i całej ziemi. On ma prawo sądzić i rozbijać wszelkie moce sprzeciwiające się Bogu.
Psalm kończy się wezwaniem do nawrócenia: królowie i sędziowie ziemi mają przyjąć przestrogę, służyć Panu z bojaźnią i radością. To ostatnia szansa, by uniknąć gniewu, który nadejdzie wraz z sądem. Jednocześnie to zaproszenie do ufności - "Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają".
Psalm 2 to przesłanie także dla nas: bunt przeciwko Bogu kończy się porażką, a prawdziwe szczęście i bezpieczeństwo można znaleźć jedynie w Mesjaszu, Królu całej ziemi.
Psalm ten przedstawia wydarzenia mające miejsce przed ponownym przyjściem Jezusa na ziemię.
Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.
Bunt narodów przeciwko Bogu
(1) Czemuż to burzą się narody, A ludy myślą o próżnych rzeczach?
(1) Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły?
Przed końcem świata ludzkość coraz bardziej będzie oddalać się od Boga.
Werset ten odnosi się również do śmierci Jezusa na krzyżu i został zacytowany w Dziejach Apostolskich 4.25-26.
(2) Powstają królowie ziemscy I książęta zmawiają się społem Przeciw Panu i Pomazańcowi jego:
(2) Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi:
Królowie ziemscy i książęta to ci co rządzą ziemią, a więc fałszywi przywódcy państwowi, politycy oraz magnaci finansowi którzy już dzisiaj mają większą władzę niż niejeden prezydent/premier danego kraju. Panem jest Bóg Ojciec a Pomazańcem Jezus Chrystus. Spiskowanie przeciwko Bogu i Jezusowi to nie tylko atak na Boga ale również na prawdziwie wierzących. W czasach końca bunt przeciwko Bogu będzie jeszcze większy niż obecnie.
W Księdze Apokalipsy przeczytać możemy o wypaczonej religii, fałszywym Mesjaszu i mordowaniu tych którzy się jemu sprzeciwią. Obecnie chrześcijaństwo jest najbardziej prześladowanym wyznaniem na świecie.
Werset ten odnosi się również do śmierci Jezusa na krzyżu i został zacytowany w Dziejach Apostolskich 4.25-26.
(3) Zerwijmy ich więzy I zrzućmy z siebie ich pęta!
(3) Stargajmy Ich więzy i odrzućmy od siebie Ich pęta!
Zasady wiary dane nam przez Boga, dla niewierzących są jak pęta które ich krępują.
(4) Ten, który mieszka w niebie, śmieje się z nich, Pan im urąga.
(4) Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, Pan się z nich naigrawa,
Jest to śmiech przez łzy. W rzeczywistości Bóg płacze nam tymi, którzy Go nie pokochali i wybrali drogę śmierci wiecznej. Śmiech w tym przypadku nie jest rzeczywistym śmiechem ale pokazaniem, że wszelkie próby spiskowania przeciwko Bogu nie mają szansy na udaną realizację bo żaden człowiek nie jest w stanie pokonać Boga.
Gniew Boży i ustanowienie króla na Syjonie
(5) Wtedy przemówi do nich w gniewie swoim I gwałtownością swoją przerazi ich:
(5) a wtedy mówi do nich w swoim gniewie i w swej zapalczywości ich trwoży:
Gniew Boga to nie gniew w który wpadamy pod wpływem chwilowych emocji ale sprawiedliwość wymierzona przeciwko bezbożnikom. Więcej o gniewie bożym przeczytać możesz w artykułach:
- Gniew Boży - oto mój gniew zawzięty wyleje się na to miejsce...,
- Bóg a zło - dlaczego Pan postanawia wyrządzić zło - interpretacja
(6) Ja ustanowiłem króla mego na Syjonie, Świętej górze mojej. (7) Ogłoszę zarządzenie Pana: Rzekł do mnie: Synem moim jesteś, Dziś cię zrodziłem.
(6) Przecież Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej. (7) Ogłoszę postanowienie Pana: Powiedział do mnie: Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem.
Góra Syjon to odniesienie do ludu bożego. Psalm 2 zapowiadał ustanowienie Jezusa jako przyszłego króla ziemi. Werset ten został zacytowany w Liście do Hebrajczyków 1.5 oraz 5.5.
(8) Proś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo I krańce świata w posiadanie.
(8) Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo i w posiadanie Twoje krańce ziemi.
Po 1000 letniej ciemności i ponownym przyjściu na ziemię Jezus Chrystus będzie królem ziemi.
Zapowiedź walki i ostatecznego zwycięstwa
(9) Rozgromisz je berłem żelaznym, Roztłuczesz jak naczynie gliniane.
(9) Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić i jak naczynie garncarza ich pokruszysz.
Jest to zapowiedź ostatecznej walki szatana i bezbożników przed nastaniem nowej ziemi. Werset ten odnosi się do rozdziału 20 Objawienia św. Jana.
Berło jest symbolem władzy królewskiej. W Egipcie królowie zapisywali na glinianych naczyniach imiona swoich wrogów i rozbijali je berłem. Podobnie czyniono w Asyrii.
Wezwanie do nawrócenia i ufności w Panu
(10) Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie, Przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi!
(10) A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi!
Wersety 10-12 mają miejsce przed wersetem 9. To tak jakby powiedzieć: ustanawiam sędziego on wydał wyrok ale macie jeszcze czas na poprawę a wyrok zostanie uchylony. Bóg ostrzega nas przed zgubą, zapowiada zniszczenie bezbożników. Pomimo tego, że stale jesteśmy upominani to i tak czynimy zło i odwracamy się od Pana. Tak samo czynią ci co łamią prawo nadane przez ludzi, wiedzą że za kradzież mogą iść siedzieć a mimo to kradną.
(11) Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się, Z drżeniem złóżcie mu hołd,
(11) Służcie Panu z bojaźnią
Służenie z drżeniem i bojaźnią potrzebne jest tym którzy kierują się w życiu złem ale strach przed karą bożą (śmierć wieczna) powoduje, że próbują iść w stronę Pana. Gdy osoba taka lepiej pozna Stworzyciela, strach i bojaźń miną a pojawi się radość z miłości bożej.
(12) Aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi, Bo łatwo płonie gniewem. Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają!
(12) i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.
Gniew został przedstawiony w wersecie 5. Osoba szczerze wierząca w Boga jest szczęśliwa duchowo bo wie, że po śmierci otrzyma życie wieczne na odnowionej ziemi której królem będzie nasz zbawiciel Jezus Chrystus.
Zapraszamy również do zapoznania się z naszymi pozostałymi artykułami:
- Psalm 33, Chwała Stwórcy i Wybawicielowi
- Psalm 31, Ufna modlitwa w ciężkiej niedoli
- Psalm 30, Dziękczynienie za wybawienie od śmierci
- Nie jestem godzien i sandałów nosić - co to znaczy
- Kiedy wprowadzono spowiedź w kościele katolickim?
Dodaj komentarz