Ewangelia Mateusza

Apokalipsa, rozdział 4
Wizja nieba i tronu bożego
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

W kolejnym rozdziale Apokalipsy Jan zostaje zaproszony do nieba. W widzeniu apostoł wstępuje do niebiańskiej świątyni. I zdaje szczegółową relację z tego co tam zobaczył. Ziemska świątynia została zbudowana w czasach Mojżesza. Świątynia dzieliła się na dwa miejsca. Jedno z nich nazywało się święte, a drugie najświętsze. Do miejsca świętego wchodzili kapłani niemal każdego dnia. Inaczej było w przypadku miejsca najświętszego. Wejść tam mógł, tylko najwyższy kapłan i to w czasie tzw. Dnia Pojednania, czyli Jom Kippur. Świątynia wzniesiona przez człowieka na polecenie Stwórcy była wierną kopią świątyni znajdującej się w niebie.

(1) Potem widziałem, a oto drzwi były otwarte w niebie, i głos poprzedni, który słyszałem, jakby głos trąby rozmawiającej ze mną, rzekł: Wstąp tutaj, a pokażę ci, co się ma stać potem.

Apokalipsa, rozdział 3.1-6
List do zboru w Sardes
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Miasto Sardes ulokowane było około 80km na północy wschód od Smyrny. Wzniesione zostało na rozpadającej się skale wznoszącej się na wysokości około 450m. Dzięki takiej lokalizacji sądzono, że ten gród jest nie do zdobycia. Po raz pierwszy wzmianka o tym mieście pochodzi z VII wieku p.n.e. Miasto to było stolicą królewskiej Lidii. Potęga tego miasta upadła po ataku Persów gdy królem był Cyrus. Za czasów panowania imperium Rzymskiego Sardes nie pełniło już żadnej znaczącej roli. Czasy jego świetności odeszły w zapomnienie. Sardes dawniej miasto tętniące życiem stało się całkowicie wymarłe.

Sardes oznacza ten, który pozostaje albo ucieczka ostatków. Niektórzy sugerują jednak, że oznacza ono Pieśń radości. Zbór ten reprezentuje czasy Kościoła po ciężkim okresie prześladowań i wielkiego odstępstwa od prawd, które głosili apostołowie. W tym okresie do kościoła wkradło się wiele herezji i niebiblijnych nauk. W nazwie Sardes możemy dosłuchać się potężnego wezwania do przebudzenia ze śmiertelnej drzemki.

Postać Jezusa Chrystusa na równi z Bogiem Ojcem

Podczas świąt katolickich Wielkiejnocy lub Świąt Bożego Narodzenia  i wiele osób skupia się w tym czasie na bieganiu po sklepach i szykowaniu potraw, które kojarzą się z tym czasem. Wspólny posiłek z najbliższymi to piękny czas, jednak wiele osób tak naprawdę zapomina co świętuje i po co. Dla wielu osób Jezus to postać fikcyjna, dla innych utożsamiany jest z mistrzem duchowym na równi z Buddą i Mahometem. Ludzie mają wątpliwości co do tego kim był Jezus. W Biblii określany był często Synem Bożym.

Zanim przejdziemy do rozważań na ten temat, to warto zastanowić się czego Stwórca oczekuje od człowieka. Bóg wobec niewiernego ludu w Starym Testamencie w Ozeasza 6.6 mówi: "Pragnę bowiem miłosierdzia, a nie ofiary, i poznania Boga bardziej niż całopalenia." Stwórca pragnie, aby człowiek poznał Go poprzez Słowo Boże. Hebrajskie słowo daat, możemy wyjaśnić w języku polskim, jako poznanie. W pierwszym swoim znaczeniu słowo to związane jest z aktem seksualnym. Bóg chcę intensywnej relacji z człowiekiem, takiej, aby  jego uwaga skierowana była w życiu codziennym na Bogu.

Jak rozumieć słowa Jezusa, że błogosławieni będą Ci, którzy się smucą?

Jakie znaczenie ma ten biblijny tekst? Jak powinniśmy odebrać te słowa Chrystusa? Jaki smutek miał na myśli Jezus?

W życiu spotykają nas różne problemy i przeszkody, nie zawsze nam się coś udaje. Często dotyka nas smutek. Najbardziej cierpimy, kiedy krzywda spotyka naszych bliskich bądź kiedy sami odczuwamy ból. Najboleśniej odczuwamy go z chwilą śmierci najbliższych. Czy o takim smutku mówił Jezus?

Jakikolwiek każdy smutek rodzi współczucie i słowa pociechy, to nie każdy gwarantuje błogosławieństwo, przecież dzieci, a nieraz i dorośli, smucą się z byle powodu: złapani przestępcy smucą się tylko dlatego, że muszą ponieść karę. Nie o taki smutek tu chodzi. Dlatego apostoł Piotr napisał: "A niech nikt z was nie cierpi jako zabójca albo złodziej, albo złoczyńca, albo jako człowiek, który się wtrąca do cudzych spraw." (1 List Piotra 4.15).

Jak interpretować słowa - I nie wódź nas na pokuszenie ale zbaw od złego

W Biblii w modlitwie Jezusa do Boga przeczytać możemy słowa które wiele osób interpretuje tak, jakoby to Bóg wodził ludzi na pokuszenie. Słowa Zbawiciela zapisane zostały w Ewangelii Mateusza rozdziale 6 oraz Ewangelii Łukasza rozdziale 11. W różnych przekładach biblijnych wyróżnić możemy trzy główne tłumaczenia tego zdania: "i nie wódź nas na pokuszenie", "i nie dopuść abyśmy ulegli pokusie" oraz "i nie wystawiaj nas na pokusę".

W pierwszym przypadku możemy odnieść wrażenie, że to Bóg kusi człowieka by ten uległ zesłanej przez Pana pokusie. Interpretacja taka jest zdecydowanie błędna, ponieważ byłaby ona sprzeczna z całym Pismem Świętem. Nie po to Jezus zszedł na ziemię, cierpiał i za nas umarł by wodzić ludzi tylko po to by polegli. Każdy kto przeczytał Pismo Święte zdaje sobie sprawę, że tekst ten mógł zostać przetłumaczony w lepszy sposób i z pewnością nie może być mowy o pokusie zsyłanej przez Pana.

Dlaczego Jezus Chrystus zawołał: "Eli, Eli, lama sabachtani! Co znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?"
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

W Ewangelii Mateusza rozdziale 27 oraz w Ewangelii Marka rozdziale 15 przeczytać możemy o śmierci naszego Zbawiciela w których umieszczone zostały słowa wypowiedziane przez Jezusa: "Eli, Eli, lama sabachtani! Co znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?"

Na pierwszy rzut wydaje się, że Jezus zwątpił w Boga Ojca czyli potocznie rzecz ujmując, miał chwilowe załamanie wiary. Czy oby na pewno w ten sposób powinniśmy interpretować ten tekst? Jeślibyśmy z całej Biblii przeczytali tylko ten jeden rozdział, to można by powiedzieć, że interpretacja ta byłaby jak najbardziej właściwa. Rzecz w tym, że by zrozumieć przesłanie Pisma Świętego należałoby przeczytać więcej stron a nie tylko jedną bądź dwie.

Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego oczekiwać mamy?

W Biblii przeczytać możemy zdanie wypowiedziane przez Jana Chrzciciela, które brzmi: "Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?" a zapisane jest ono w Ewangelii Mateusza 11.3 i Ewangelii Łukasza 7.19. Interpretacja powyższych słów wydaje się oczywista i nie powinno być z nią problemów a mimo to powstały dwa całkowicie odmienne poglądy. Pierwszy z nich zakłada, że Jan Chrzciciel przechodził kryzys wiary, drugi zaś że wysłał swoich uczniów by to ich wiarę wzmocnić a nie swoją bo jego była niezachwiana. Która interpretacja jest poprawna tego się nie dowiemy na 100% bo obie mają swoje dość sensowne argumenty choć osobiście skłaniałbym się ku pierwszej i od niej zacznę.

Nim jednak przejdziemy do opisywanego zagadnienia zacytuję wypowiedź Jezusa jaką udzielił uczniom a zapisana jest ona w tym samym rozdziale co zadane pytanie.

Psalm 15 - Kto godzien stanąć przed Bogiem?
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Psalm ten przedstawia osoby wierzące w Boga i czyniące jednocześnie dobro, nie zaś tzw. "osoby dobre" ale niewierzące. Dlaczego? Stałby on bowiem w sprzeczności z tym co naucza Biblia, że zbawienie otrzymujemy dzięki łasce Bożej a nie dzięki uczynkom.

Na życie wieczne nie możemy sobie zapracować uczynkami w przeciwnym razie niebo ponownie zostałoby skalane grzechem. Postawa godna podziwu o jakiej czytamy poniżej, jest konsekwencją wiary. Nie można być dobrym chrześcijaninem i jednocześnie złym człowiekiem. Jedno z drugim się wyklucza. Będąc dobrym chrześcijaninem stajesz się w konsekwencji dobrym człowiekiem.

O, plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze mam być z wami; jak długo mam was cierpieć?
Ewangelia Mateusza 17.14-21 interpretacja - znaczenie

Ewangelia Mateusza 17.14-21 "I gdy przyszli do ludu, przystąpił do niego człowiek, upadł przed nim na kolana, i rzekł: Panie, zmiłuj się nad synem moim, bo jest epileptykiem i źle się ma; często bowiem wpada w ogień i często w wodę. I przywiodłem go do uczniów twoich, ale nie mogli go uzdrowić. A Jezus odpowiadając, rzekł: O rodzie bez wiary i przewrotny! Jak długo będę z wami? Dokąd będę was znosił? Przywiedźcie mi go tutaj. I zgromił go Jezus; i wyszedł z niego demon, i uzdrowiony został chłopiec od tej godziny. Wtedy przystąpili uczniowie do Jezusa na osobności i powiedzieli: Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić? A On im mówi: Dla niedowiarstwa waszego. Bo zaprawdę powiadam wam, gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, to powiedzielibyście tej górze: Przenieś się stąd tam, a przeniesie się, i nic niemożliwego dla was nie będzie. Ale ten rodzaj nie wychodzi inaczej, jak tylko przez modlitwę i post."

Dlaczego Jezus powiedział:
"żeby się czasem nie nawrócili i nie dostąpili odpuszczenia"

Księga Izajasza 6.9-10: "A On rzekł: Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie bacznie, lecz nie rozumiejcie, i patrzcie uważnie, lecz nie poznawajcie! Znieczul serce tego ludu i dotknij jego uszy głuchotą, a jego oczy ślepotą, aby nie widział swoimi oczyma i nie słyszał swoimi uszyma, i nie rozumiał swoim sercem, żeby się nie nawrócił i nie ozdrowiał!"

Ewangelia Mateusza 13.14-15 "I spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które powiada: Będziecie stale słuchać, a nie będziecie rozumieli; będziecie ustawicznie patrzeć, a nie ujrzycie. Albowiem otępiało serce tego ludu, uszy ich dotknęła głuchota, oczy swe przymrużyli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, i sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, a Ja żebym ich nie uleczył."

Ewangelia Mateusza, rozdział 25.1-13
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

(1) Wtedy podobne będzie Królestwo Niebios do dziesięciu panien, które, wziąwszy lampy swoje, wyszły na spotkanie oblubieńca.

Komentatorzy nie są zgodni czy lampy o jakich mową są małymi lampkami trzymany w dłoni czy pochodniami nasączonymi szmatą w oliwie, palącymi się około 15 minut. Nie ma jednak znaczenia co dokładnie druhny miały w rękach bo nie to jest przesłaniem tej przypowieści. W czasach starożytnych druhny pozostawiały pannę młodą i szły z lampami na spotkanie z panem młody. Następnie odprowadzały go do panny młodej i razem zaprowadzały do domu pana młodego. Oblubieńcem jest Jezus Chrystus a spotkanie to Jego ponowne przyjście na ziemię.

(2) A pięć z nich było głupich, pięć zaś mądrych. (3) Głupie bowiem zabrały lampy, ale nie zabrały z sobą oliwy. (4) Mądre zaś zabrały oliwę w naczyniach wraz z lampami swymi.

Ewangelia Mateusza, rozdział 22.15-22 - Biblia o płaceniu podatków
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

(15) Wtedy faryzeusze, odszedłszy, naradzali się, jakby go usidlić słowem. (16) I wysłali do niego uczniów swoich wraz z Herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i drogi Bożej w prawdzie uczysz, i na nikim ci nie zależy, albowiem nie oglądasz się na osobę ludzką.

Faryzeusza choć byli przeciwni Herodianom zawarli z nimi rozejm by wspólnie pokonać Jezusa. Wychwalenie Pana nie było z ich strony szczere, mimo to słowa "i na nikim ci nie zależy, albowiem nie oglądasz się na osobę ludzką" nie należy traktować dosłownie jakoby Jezus lekceważył ludzi, bo już samo to że przyszedł z nieba na ziemię i cierpiał za nas świadczy o tym ile dla Niego znaczymy.

Ewangelia Mateusza, rozdział 19.16-22
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

(16) A oto podszedł do Niego pewien człowiek i zapytał: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?

Problem bogatego człowieka polegał na tym, że uważał on iż może zostać zbawiony na podstawie uczynków i choć pierwsza odpowiedź Jezusa mogłaby świadczyć że tak jest, to druga odpowiedź daje jasno do zrozumienia, że bycie dobrym nie da nam życia wiecznego bez wiary w Pana.

(17) Odpowiedział mu: Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania.

2000 lat temu Boga bardzo często tytułowano Dobry.

Ewangelia Mateusza, rozdział 18.21-35
Podobieństwo o złym słudze
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

(21) Wtedy przystąpił Piotr do niego i rzekł mu: Panie, ile razy mam odpuścić bratu memu, jeżeli przeciwko mnie zgrzeszy? Czy aż do siedmiu razy? (22) Mówi mu Jezus: Nie powiadam ci: do siedmiu razy, lecz do siedemdziesięciu siedmiu razy.

Powszechnie uznaje się że poprawna liczba to siedemdziesiąt razy siedem co razem dałoby czterysta dziewięćdziesiąt. Nie ma jednak to większego znaczenia gdyż liczba jest tylko symboliczna, a główna myśl jest taka, że powinniśmy wybaczać tyle razy ile przeciwko nam zgrzeszono. Absurdem by więc było liczenie wybaczeń. Jezus ofiarowując nam zbawienie, przebacza niezliczoną ilość naszych grzechów, dlaczego więc mielibyśmy iść do Królestwa Niebios z nieprzebaczonymi grzechami? Dla takich ludzi nie ma miejsca u boku Jezusa.

Ewangelia Mateusza, rozdział 10.34-42
interpretacja, znaczenie, komentarz, wyjaśnienie
Nie mniemajcie, że przyszedłem, przynieść pokój na ziemię; nie przyszedłem przynieść pokój, ale miecz

(34) Nie mniemajcie, że przyszedłem, przynieść pokój na ziemię; nie przyszedłem przynieść pokój, ale miecz. (35) Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem i córkę z jej matką, i synową z jej teściową. (36)Tak to staną się wrogami człowieka domownicy jego.

Słowa Jezusa są równie aktualne dzisiaj jak i 2000 lat temu. Czy Chrystus zwiastujący miłość mógł jednocześnie przynieść miecz? Nie! Miecz o którym mowa to reakcja grzesznych ludzi na postępowanie tych co chcą pełnić wolę Zbawiciela. Wiara w Jezusa i Jego nauki powodowała rozłam w społeczeństwie. Ci co odrzucili Mesjasza agresywnie odnosili się do wyznawców Pana. W Dziejach Apostolskich możemy przeczytać jak Żydzi wszczynali spory i rozruchy z powodu przemówień Pawła. Szatan wykorzystywał zaślepionych ludzi do tego by atakowali chrześcijan. Jezus choć przyniósł miłość, automatycznie ściągnął ataki Szatana, nie taki był cel Jego misji, jednakże wiedział, że wraz z głoszoną ewangelią szerzyć się będzie zło.

Pan powiedział ty pójdź za mną, a umarli niech grzebią umarłych - jak rozumieć te słowa
Ewangelia Mateusza 8.21-22, Łukasza 9.59-60
interpretacja

Ewangelia Mateusza 8.21-22

Biblia Warszawska: "A drugi z uczniów rzekł do niego: Panie, pozwól mi wpierw odejść i pogrzebać ojca mojego. Ale Jezus rzekł mu: Pójdź za mną, a umarli niechaj grzebią umarłych swoich."

Biblia Tysiąclecia: " Ktoś inny spośród uczniów rzekł do Niego: Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca! Lecz Jezus mu odpowiedział: Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych!"

Jak rozumieć słowa "nie jestem godzien i sandałów nosić"?

W Piśmie Świętym przeczytać możemy jak Jezus Chrystus przyszedł na pustynię judzką w miejsce gdzie Jan Chrzciciel chrzcił ludzi wodą. Gdy zobaczył Mesjasza, powiedział do Niego, że nie jest godzien nosić Mu sandałów. Mowa o tym w:

Ewangelia Mateusza 3.11 "Ja was chrzczę wodą, ku upamiętaniu, ale Ten, który po mnie idzie, jest mocniejszy niż ja; jemu nie jestem godzien i sandałów nosić; On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem."

W czasach starożytnych powszechne było niewolnictwo. Niewolnicy nosili m.in. sandały swoim panom. Jan Chrzciciel tym samym stwierdza, że nie jest godzien być nawet niewolnikiem Jezusa, wyraża tym samym ogromną pokorę i wielkość naszego Zbawiciela.

Plemię żmijowe co to znaczy?

Ewangelia Mateusza 3.7-10 "A gdy zobaczył wielu spośród faryzeuszy i saduceuszy przychodzących do chrztu, powiedział im: Plemię żmijowe, któż was ostrzegł, żebyście uciekali przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc owoce godne pokuty; A nie myślcie, że możecie sobie mówić: Naszym ojcem jest Abraham. Mówię wam bowiem, że Bóg może i z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już i siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień."

W starożytności wierzono w pewien rodzaj żmij w którym młode na świat wychodziły wygryzając od środka ciało nosicielki czyli własnych matek. Z tego też powodu mówienie na kogoś żmija było uznawane za obraźliwe. Plemię żmijowate było jeszcze większą obrazą bo odnosiło się do potomstwa które zabijało własnego rodzica a ten rodzaj deprawacji był w tych czasach szczególnie tępiony.

Biblia o istnieniu Asyrii i Niniwy

Biblia opisywała naród asyryjski oraz Niniwę - stolicę Asyrii. Wielu krytyków twierdziło, że Pismo Święte jest nierzetelnym źródłem historycznym bo niemożliwe jest aby nie świecie nie było żadnych wzmianek oraz odkryć potwierdzających istnienie tak potężnego narodu oraz miasta. Naśmiewano się tym bardziej, że miasto to jak jak głosi Biblia otoczone było piaskami pustyni, musiało tym samym leżeć oddalone od morza, więc niemożliwym by było aby ot tak sobie znikło z mapy świata. To tak jakby za 2000 lat nabijać się z tych co by twierdzili, że było takie miasto jak Rzym. Smutnym jest to, że do dzisiaj Biblię nie traktuje się jako źródła historycznego, a szkoda bo księga ta została dana nam przez Boga i jest jednocześnie najcenniejszym rzeczowym skarbem świata.

Stworzenie świata - dzień siódmy - Księga Rodzaju - zamiana soboty na niedzielę

Pierwsza Księga Mojżeszowa 2.1-3 "Tak zostały ukończone niebo i ziemia oraz cały ich zastęp. I ukończył Bóg w siódmym dniu dzieło swoje, które uczynił, i odpoczął dnia siódmego od wszelkiego dzieła, które uczynił. I pobłogosławił Bóg dzień siódmy, i poświęcił go, bo w nim odpoczął od wszelkiego dzieła swego, którego Bóg dokonał w stworzeniu."

Po stworzeniu świata Bóg odpoczął dnia siódmego. Z całą pewnością nie mógł to być odpoczynek po zmęczeniu fizycznym ale radość z pracy bądź stworzenia czegoś nowego. Według Biblii dniem siódmym jest sobota a nie niedziela, to w pogańskim Rzymie w IV wieku zmieniono sobotę na dzień szósty wstawiając w jej miejsce niedzielę.

Spowiedź w Piśmie Świętym - cytaty z Biblii o spowiedzi

Spowiedź jaką dzisiaj znamy wprowadzona została w XIII w. a to jak zepsuty był wtedy kościół rzymskokatolicki nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Ponad 200 lat później wprowadzono odpusty za zmarłych czyli za płatne msze można było zbawić zmarłego grzesznika od grzechów. Po co w takim razie Jezus za nas umierał skoro za pieniądze można nabyć zbawienie?

Kościół katolicki prawo do spowiedzi opiera na wersetach z Ewangelii Jana 20.23 "Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są zatrzymane"

Brzmi pięknie i na pierwszy rzut oka powinno obalić każdy argument ale czy oby na pewno? Wyrwane z kontekstu zdanie może zmienić myśl o 180 stopni i tak też jest w tym przypadku.

Księga Ezechiela rozdział 34.1-10
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

(1) I doszło mnie słowo Pana tej treści: (2) Synu człowieczy, prorokuj przeciwko pasterzom Izraela, prorokuj i powiedz im: Pasterze! Tak mówi Wszechmocny Pan: Biada pasterzom Izraela, którzy sami siebie paśli! Czy pasterze nie powinni raczej paść trzody? (3) Mleko wy zjadacie, w wełnę wy się ubieracie, tuczne zarzynacie, lecz owiec nie pasiecie. (4) Słabej nie wzmacnialiście, chorej nie leczyliście, skaleczonej nie opatrywaliście, zbłąkanej nie sprowadzaliście z powrotem, zagubionej nie szukaliście, a nawet silną rządziliście gwałtem i surowo.

Pasterzami w dzisiejszym świecie są m.in. księża i pastorzy. Można sobie zadać pytanie czy ich zachowanie nie jest takie samo jak tych za czasów Ezechiela? W Piśmie Świętym czytamy jak po śmierci Mojżesza aż do ostatniej księgi biblijnej czyli Apokalipsy przywódcy religijni zwodzą naród. Były wprawdzie krótkie ramy czasowe w których królowie tępili fałszywych pasterzy i niszczyli świątyńki pogańskie ale po ich śmierci ponownie następowała demoralizacja. Główną odpowiedzialność za bezbożność Bóg kieruje w stronę owych przywódców mających dawać przykład.

Charlie Hebdo sami sobie winni?

Na wstępie zaznaczę, że nie pochwalam ataku jaki został przeprowadzony na redakcję brukowej ateistycznej gazety Charlie Hebdo i potępiam taką formę rozprawiania się z arogantami duchowymi. Współczuję tym wszystkim którzy zginęli a nie brali udziału w tworzeniu tego brukowca oraz tym którzy cierpią z powodu utraty bliskich. Z całą stanowczością potępiam morderców oraz zamordowanych rysowników, którzy swoimi durnymi rysunkami przyczynili się do tych tragicznych w skutkach wydarzeń, bo gdyby ich nie publikowali i szanowali wyznania religijne innych ludzi nie zginęliby niewinni. Potępiam również tych którzy w swej głupocie i chęci zemsty zaczęli atakować muzułmanów. Żal jest również dusz, które nie zostaną zbawione.

Jak interpretować słowa Pisma Świętego - Psalm 137 - Szczęśliwy, kto ci odpłaci za zło, jakie nam wyrządziłaś! Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije o skałę twoje dzieci

Psalm 137.8-9 "Córko babilońska, pustoszycielko! Błogosławiony, kto ci odpłaci to, coś nam wyrządziła! Błogosławiony, kto pochwyci I roztrzaska niemowlęta twoje o skałę." (Biblia Warszawska)

Psalm 137.8-9 "Córo Babilonu, niszczycielko, szczęśliwy, kto ci odpłaci za zło, jakie nam wyrządziłaś! Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije o skałę twoje dzieci." (Biblia Tysiąclecia)

Psalm 137.8-9 "O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś. Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę." (Uwspółcześniona Biblia Gdańska)

Miłujcie nieprzyjaciół waszych - na podstawie Psalmu 37

Czytając Psalm 37 w Starym Testamencie natkniemy się na teksty mówiące o tym jak powinniśmy postępować względem złego bliźniego. Psalm jest bardzo ciekawy i zachęcam do jego przeczytania, dowiemy się tam między innymi o tym jak skończą bezbożnicy, jak powinniśmy ich traktować oraz co czeka nas po śmierci.

Już w pierwszym i drugim wersecie Psalmu 37 czytamy: "Nie gniewaj się na niegodziwych, nie zazdrość tym, którzy czynią nieprawość. Bo uschną szybko jak trawa i zwiędną jak zielona murawa". Jakże ciężko pilnować się tej nauki, ile razy w miesiącu unosisz się gniewem i to w drobnych sprawach?