Apokalipsa św. Jana

Psalm 47 - Bóg na tronie królewskim
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Psalm 47 to psalm wychwalający naszego Stwórcę. Nie pojawia się tu płacz, żal ani wołanie o pomoc w codziennych sprawach. Cały ciężar tekstu przesuwa się w inną stronę. Jest uwielbienie Boga jako Pana i Króla świata. Słychać radość, śpiew, wspólny głos wielu ludzi. Nie ma smutku ani skargi. Jest za to uznanie Jego władzy i obecności.

Ten psalm dobrze pokazuje, na czym można się skupić w rozmowie z Bogiem. Nie zawsze muszą to być prośby albo opisy trudnych sytuacji. Czasem wystarczy zatrzymać się przy samym wychwalaniu. Przy tym, kim Bóg jest, a nie przy tym, czego akurat potrzebujemy.

Psalm 46 - Bóg naszą mocą
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Jedna z interpretacji mówi, że Psalm 46 mógł powstać jako pieśń wdzięczności po ocaleniu Jerozolimy w czasie oblężenia asyryjskiego za panowania Sancheryba. Kilka lat wcześniej Asyria uderzyła na północne królestwo Izrael (dla tych co nie wiedzą: ówczesny Izrael był podzielony na dwa osobne kraje, czyli Izrael na północy oraz Judeę na południu).

 Po trzech latach oblężenia Asyria zdobyła Samarię. Potem przyszła kolej na Judę. Upadły miasta warowne, wojska dotarły pod mury Jerozolimy... a noc była pełna lęku. I wtedy, jak podaje Biblia, anioł Pański przeszedł przez obóz Asyryjczyków zabijając wielu z nich. Nad ranem wrogie wojsko odstąpiło, a Jerozolima została oswobodzona. O wydarzeniach tych możemy przeczytać m.in. w 2 Księdze Królewskiej, rozdziałach 18-19.

Wygląd diabła - szatana i demonów

Słowo "diabeł" jest znane dzieciom od najmłodszych lat. Pada często w bajkach, grach, a nawet w codziennym języku. Mówimy "ale z ciebie diabełek" albo "diabli nadali"... zupełnie nie zastanawiając się, jak to wpływa na nasze postrzeganie zła. Co więcej, już od dzieciństwa rysuje się maluchom karykaturalne diabły. Ile razy widziałeś obrazki diabłów z ogonami, rogami i widłami, siedzące przy kadziach z ogniem? Co gorsza czasem z uśmiechem, czasem jako żartobliwe straszaki. Straszy się dzieci, że "diabeł przyjdzie w nocy", a wszystko to owinięte jest jakby w baśniowość, która bardziej bawi niż przeraża.

Sąd Ostateczny a śmierć

Śmierć towarzyszy nam od początku. Wyrzuceni z raju, pogrążeni w cierpieniu, żyjemy z nieuniknionym końcem w tle. Ale co dalej? Czy w nowym świecie - tym zapowiedzianym przez Boga, dalej będą umierać ludzie, zwierzęta, mikroby?

Czy raj przyszłości będzie naprawdę bez śmierci, czy tylko "trochę lepszy"? W tym tekście zaglądamy do Biblii i próbujemy zrozumieć, czym tak naprawdę będzie życie wieczne... i kto je dostanie. A także: co z robakami, lwami i winem - czy wszystko się będzie zgadzać?

Piekielna Ziemia pełna piękna i przekleństwa

W artykule tym, nie będziemy wchodzić w debatę, czy piekło istnieje, czy to metafora, czy literalne miejsce z ogniem, diabłami i gotującym się tłuszczem grzeszników. Zresztą, przyznajmy uczciwie, ta średniowieczna wizja z kotłami i rogatym diabłem z widłami to efekt malarskich fantazji i potrzeba sterowania strachem, a nie biblijna nauka. Biblia nie opisuje piekła tak, jak uczono przez wieki. Jeśli ktoś stworzyłby takie miejsce, gdzie ludzie mają cierpieć wiecznie za skończone winy, to naprawdę trudno byłoby nie nazwać go psychopatą. A przecież nie o takim Bogu mówi Pismo Święte.

Dlatego zostawmy gotujące się kotły i przyjrzyjmy się światu, w którym żyjemy. Światu, który często nazywa się pięknym, ale gdy tylko popatrzymy nieco głębiej, okazuje się... piekłem. Takim na co dzień, zwyczajnym i niestety bardzo realnym.

Czy modlitwa za dusze zmarłego ma sens?

Śmierć bliskiej osoby nigdy nie jest łatwa. Wiąże się ze smutkiem, poczuciem straty, bólem i pustką. W tych trudnych chwilach wielu ludzi szuka pocieszenia w modlitwie. I tu pojawia się pytanie: czy modlitwa za zmarłego ma sens? Czy naprawdę możemy coś zmienić po drugiej stronie życia? Może słyszeliśmy różne opinie na ten temat: jedni wierzą, że modlitwa pomaga duszy zmarłego, inni mówią, że wszystko jest już przesądzone. A co na to Biblia? Jak wygląda to z Bożej perspektywy? Zajrzyjmy razem do Pisma Świętego i przekonajmy się sami, czy nasze modlitwy za zmarłych mają jakiekolwiek znaczenie, czy może są jedynie próbą poradzenia sobie z własnym smutkiem i tęsknotą?

Niebo i rodzina - co na ten temat mówi Biblia

Niebo to słowo, które od razu uruchamia wyobraźnię. Białe chmury, złote bramy, anioły z harfami... albo może zupełnie inaczej? Każdy ma swój obraz nieba, ale pewne jest, że nie będzie tam nudo tak jak się wielu wydaje. Niektórzy sądzą, że nie będzie nic więcej poza śpiewami i modlitwami. Któż by chciał trafić do miejsca gdzie non stop się modli, śpiewa i nic poza tym? Możemy być pewni, że w niebie będzie ciekawie.

Jest jednak pytanie która wraca jak bumerang: Czy w niebie będziemy z rodziną? Wielu twierdzi, że co to za raj, jeśli zabraknie tych, których kochamy? Czy zobaczymy znowu mamę? Tatę? Dziadków? A może nawet wujka, co zawsze miał cięte żarty przy stole?

Czy prośba do osoby zmarłej ma sens?

Wielu ludzi zadaje sobie pytanie, czy można prosić zmarłych o pomoc. Mnóstwo osób wierzy, że ci już odeszli z tego świata mogą wpłynąć na nasze życie. Warto sobie wówczas zadać pytania. Co w takim razie z Jezusem? Czyżby jego miłość do nas była tak słaba, że musimy prosić o to zmarłych? Czy w takim razie rzeczywiście powinniśmy zwracać się do nich z prośbą? Biblia mówi o tym, do kogo powinniśmy kierować nasze prośby.

Warto pamiętać, że Zbawiciel wyraźnie wskazał nam drogę do Boga. W Piśmie Świętym nie znajdziemy przykładu prośby kierowanej do zmarłego. Chrystus nauczał, że prośby powinny być skierowane do Boga, a nie do tych, którzy odeszli. Prosząc zmarłych o pomoc, podważamy w ten sposób rolę Jezusa. Prześledźmy zatem, czy proszenie zmarłych o pomoc jest zgodne z nauką biblijną. Zobaczymy również co tak naprawdę Jezus mówi o roli pośredników w naszej wierze.

Najpiękniejsze cytaty biblijne na pocieszenie 

Czy zdarzyło Ci się czuć, że świat Cię przytłacza? Że smutek i samotność wydają się nie do pokonania? Może czujesz, że Twoje problemy są jak ciężar, który trudno udźwignąć? Jeśli tak, pamiętaj, że nie jesteś sam. Biblia pełna jest słów otuchy, które jak światło w ciemności przynoszą nadzieję. To nie tylko słowa - to obietnice od samego Boga, który zna nasze serca i pragnie nas pocieszać.

Poniżej znajdziesz kilka takich cytatów. Każdy z nich to przypomnienie, że nawet w najciemniejszych chwilach jest nadzieja. Pamiętaj że Bóg jest blisko, gotów otoczyć Cię swoją miłością i wsparciem. Może znajdziesz w nich siłę, by stawić czoła trudnościom i uwierzyć, że najlepsze dopiero przed Tobą?

Pismo Święte i koniec Świata - czy znamy datę?

Świat nie jest miejscem idealnym. Patrząc na to, co dzieje się wokół, trudno o optymizm. Ludzie wciąż walczą o ziemię, pieniądze i wpływy. Konflikty nie ustają, a niewinnych ofiar ciągle przybywa. Historia pokazuje, że mimo postępu, ludzkie serca niewiele się zmieniają.

Biblia mówi jasno, że koniec Świata nadejdzie. Ale czy można go przewidzieć? Jezus odpowiedział na to pytanie w prosty sposób: "A o tym dniu i godzinie nikt nie wie; ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko sam Ojciec." (Mateusza 24,36). Nie da się ustalić daty, ale Biblia opisuje znaki, które będą zapowiadać koniec.

Konie Apokalipsy i ich jeźdźcy - jakie mają znaczenie

Czterech jeźdźców Apokalipsy. Nawet jeśli ktoś nigdy nie czytał Biblii, te postacie, a można by rzec zwierzęta, zna prawie każdy. Są tajemnicze, przerażające a zarazem fascynujące. Ich wizerunki pojawiają się w literaturze, filmach czy obrazach. Kolor każdego z nich jest inny.

4 jeźdźców wraz z końmi znajdziemy w Księdze Objawienia, zwanej też Apokalipsą. Jest to ostatnia księga Pisma Świętego, będąca jednocześnie księgą proroczą. Znajdziemy w niej mnóstwo symboliki, dlatego miejscami tak ciężko jest ją zrozumieć. Z tego też powodu do wersetów w niej zapisanych powstało wiele odmiennych od siebie interpretacji.

Psalm 37 - Los złych i dobrych
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Psalm 37 to przesłanie Dawida, napisane w późniejszych latach jego życia, w którym dzieli się mądrością zdobytą przez doświadczenie. Tekst koncentruje się na dwóch drogach - losie złoczyńców i przyszłości ludzi prawych.

Z jednej strony ukazane jest, że ci, którzy czynią zło, mogą przez chwilę wyglądać na zwycięzców, lecz w końcu zostaną unicestwieni. Z drugiej strony psalm zapewnia, że sprawiedliwi, choćby przechodzili przez trudności, znajdą schronienie w Bogu. To pieśń, która zachęca do cierpliwości, ufności oraz odrzucenia gniewu. Pokazuje, że prawdziwą nagrodą nie są bogactwa ani doczesne sukcesy, lecz Boża opieka i wieczne zbawienie.

Apokalipsa, rozdział 5
Wizja Baranka Bożego
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Rozdział 5 Apokalipsy św Jana jest ściśle związany z rozdziałem 4, a właściwie jest jego kontynuacją. Piąty rozdział Apokalipsy powinien zostać bardzo mocno przeanalizowany, ponieważ ma wielkie znaczenie dla tych, którzy będą działać w dziele Bożym przeznaczonym na czasy ostateczne.

• Apokalipsa, rozdział 4, Wizja nieba i tronu bożego

(1) I widziałem w prawej dłoni tego, który siedział na tronie, księgę zapisaną wewnątrz i zewnątrz, zapieczętowaną siedmioma pieczęciami.

W czasach nowotestamentowych większość książek stanowiły po prostu zwoje papirusowe. Starożytne zwoje zapisywane były, tylko na wewnętrznej stronie, ale ze względu na ograniczone miejsce na zwoju dodawano również dodatkowe adnotacje na spodzie papirusów.

Apokalipsa, rozdział 4
Wizja nieba i tronu bożego
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

W kolejnym rozdziale Apokalipsy Jan zostaje zaproszony do nieba. W widzeniu apostoł wstępuje do niebiańskiej świątyni. I zdaje szczegółową relację z tego co tam zobaczył. Ziemska świątynia została zbudowana w czasach Mojżesza. Świątynia dzieliła się na dwa miejsca. Jedno z nich nazywało się święte, a drugie najświętsze. Do miejsca świętego wchodzili kapłani niemal każdego dnia. Inaczej było w przypadku miejsca najświętszego. Wejść tam mógł, tylko najwyższy kapłan i to w czasie tzw. Dnia Pojednania, czyli Jom Kippur. Świątynia wzniesiona przez człowieka na polecenie Stwórcy była wierną kopią świątyni znajdującej się w niebie.

(1) Potem widziałem, a oto drzwi były otwarte w niebie, i głos poprzedni, który słyszałem, jakby głos trąby rozmawiającej ze mną, rzekł: Wstąp tutaj, a pokażę ci, co się ma stać potem.

Apokalipsa, rozdział 3.14-22
List do zboru w Laodycei
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Miasto Laodycea moglibyśmy nazwać miastem kompromisu. Miasto znajdowało się około 170 km na wschód od Efezu. Zostało wzniesione najprawdopodobniej przez Antiocha II (261-246), który miasto nazwał na cześć swojej żony, Laodice.

Na początku swojego istnienia miasto te nie odgrywało wielkiej roli i niczym się nie wyróżniało. Z biegiem lat Laodycea stała się ważnym ośrodkiem po ustanowieniu przez Rzymian tam prowincji azjatyckiej w II w. p.n.e. Miasto znajdowało się na skrzyżowaniu wielu ważnych szlaków handlowych.

Miasto słynęło z hodowli owiec i baranów. Laodycea była bogatym miastem z potężnymi manufakturami przeróbki i farbowania wełny, bankami oraz punktami handlu.

Apokalipsa, rozdział 3.1-6
List do zboru w Sardes
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Miasto Sardes ulokowane było około 80km na północy wschód od Smyrny. Wzniesione zostało na rozpadającej się skale wznoszącej się na wysokości około 450m. Dzięki takiej lokalizacji sądzono, że ten gród jest nie do zdobycia. Po raz pierwszy wzmianka o tym mieście pochodzi z VII wieku p.n.e. Miasto to było stolicą królewskiej Lidii. Potęga tego miasta upadła po ataku Persów gdy królem był Cyrus. Za czasów panowania imperium Rzymskiego Sardes nie pełniło już żadnej znaczącej roli. Czasy jego świetności odeszły w zapomnienie. Sardes dawniej miasto tętniące życiem stało się całkowicie wymarłe.

Sardes oznacza ten, który pozostaje albo ucieczka ostatków. Niektórzy sugerują jednak, że oznacza ono Pieśń radości. Zbór ten reprezentuje czasy Kościoła po ciężkim okresie prześladowań i wielkiego odstępstwa od prawd, które głosili apostołowie. W tym okresie do kościoła wkradło się wiele herezji i niebiblijnych nauk. W nazwie Sardes możemy dosłuchać się potężnego wezwania do przebudzenia ze śmiertelnej drzemki.

Apokalipsa, rozdział 3.7-13
List do zboru w Filadelfii
interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Miasto Filadelfia znajdowało się nad rzeką Kogamas, na południe od rzeki Hermus. Filadelfia była najmłodszym ze wszystkim 7 miast do których kierowane były listy napisane przez Jana. Miasto zostało założone za czasów panowania króla Attulusa II, czyli 150 lat przed Chrystusem. Aktualnie w tym miejscu znajduje się niewielkie miasteczko o nazwie Alashenir.

Nazwa Filadelfia oznacza braterską miłość. Kościół filadelfijski był kościołem misyjnym, wychodzącym poza granice Europy, ku Afryce i obu Amerykom.

Filadelfia, do której chrześcijaństwo trafiło za czasów apostolskich była najdłużej bastionem azjatyckiego chrześcijaństwa. Upadła ona dopiero w XIV wieku.

Apokalipsa, rozdział 2.18-29
List do zboru w Tiatyrze
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Tiatyra była starym miastem leżącym nad rzeką Lukus, dopływem rzeki Hermus w północnej części Lidii, tak blisko granicy z Mizją, że starożytni bardzo często popełniali błąd nazywając je miastem Mizji.

Tiatyra została wciągnięta w wir wojen. Antioch Wielki rozlokował swoje wojska w tym mieście w 190r. p.n.e. oczekując na bitwę z armią rzymską. Stało się tak, że walka między nim a Scypionem rozegrała się około 70km od Tiatyry i samo miasto nie ucierpiało w skutek wojny.

Starożytna Tiatyra posiadała świątynię ku czci bóstwa zwanego Stambate, która zajmowała się przepowiadaniem przyszłości. Część badaczy Biblii sugeruje, że tekst Jana z Objawienia 2.20 odnosi się do takiej prorokini: "niewieście Izebel, która się podaje za prorokinię, i naucza, i zwodzi moje sługi."

Apokalipsa, rozdział 2.12-17
List do zboru w Pergamie
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Nazwa Pergam oznacza wyniosłość albo wywyższenie.

Pergam znajdował się w szerokiej dolinie rzeki Kaikus około 20 km od Morza Śródziemnego. Miasto to zostało założone przez greckich kolonistów. Pierwszym wielkim władcą Pergamu był Attalus I, (241-197 p.n.e.). Dokonał on wielkiego zwycięstwa nad zastępami Gallów, przodków Galacjan. Po wygranej bitwie do swojego terytorium dołączył nowe obszary. Bogactwo jakie wpływało z tych nowych miejsc w postaci danin trafiały do Pergamu. Miasto tak się wzbogaciło, że stało się jednym z najpiękniejszych miast ówczesnego świata. Posiadało wiele teatrów, świątyń, szkół i innych wspaniałych budowli.

Apokalipsa, rozdział 2.8-11
List do zboru w Smyrnie
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Smyrna obecnie znajduje się w Turcji w Izmirze. Jest to jedno z najpiękniejszych miast Azji Mniejszej. Znajdowało się ono około 80 km od Efezu. Smyrna miała wspaniałe położenie w żyznej dolinie rzeki Meles. Położona na końcu długiej zatoki morskiej była wielkim miastem handlowym, w centrum którego znajdowała się bezpieczna przystań.

Nazwa Smyrna oznacza słodki zapach i jest synonimem mirry. Zbór w Smyrnie miał przechodzić w przeszłości gorzkie prześladowania, ale cierpienia te zamiast zniszczenia miały przynieść światu wspaniały zapach najlepszych perfum.

Apokalipsa, rozdział 2.1-7
List do zboru w Efezie
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

We wcześniejszym artykule wspomniano, że listy do zborów odnoszą się do Kościoła Bożego w każdym wieku - od powstania chrześcijaństwa do powrotu Chrystusa w chwale.

Pierwszy list jest zaadresowany do zboru w Efezie.

Efez był znaczącym miastem małoazjatyckim o pięknym położeniu, uchodził za jedno z największych i najważniejszych miast Wschodu. Swoją główną sławę zawdzięczał jednak posiadaniu jednej z największych i najwspanialszych świątyń starożytności tzw. Artemison, poświęconej bogini Artemidzie. To efeskie bóstwo było odpowiednikiem kananejskiej bogini płodności Astarte, a w miejscu jej siedziby odbywały się rytualne orgie mające bardzo niemoralny charakter. Była ona znana pod nazwą: wielka matka albo wielka matka bogów. Nazwa ta na myśl powinna nam podsunąć tytuł jakim kościół katolicki określił matkę Jezusa. Na soborze w Efezie w 431r. tytuł ten nadano oficjalnie Marii matce Jezusa. Splugawiło to bardzo mocno chrześcijaństwo i zaczęło je kierować na bałwochwalcze tory i nauki, które nie miały nic wspólnego z Biblią. Więcej o boginiach znajdziesz w artykule Królowa niebios w Biblii.

Apokalipsa, rozdział 1.9-20
Wizja Chrystusowa
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

(9) Ja, Jan, brat wasz i uczestnik w ucisku i w Królestwie, i w cierpliwym wytrwaniu przy Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu zwiastowania Słowa Bożego i świadczenia o Jezusie.

Jak wiemy z poprzedniego artykułu o Apokalipsie, Jan został skazany na pracę w kopalni przez cesarza  Domicjana. Jan trafił na wyspę Patmos za to, że nie trzymał się tradycji żydowskiej bądź nie czcił bożków ważnych dla Rzymian.

Za panowania Domicjana przede wszystkim oddawało się cześć cesarzowi. Oddawanie czci władcy było powszechne na Bliskim Wschodzie, nawet za panowania Aleksandra Wielkiego. Gajus Kaligula (37-41) był pierwszym cesarzem, który domagał się oddawania mu czci. Prześladował Żydów, którzy wzbraniali się to czynić.

Apokalipsa, rozdział 1.1-8
Zapowiedź przyjścia Jezusa Chrystusa
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Objawienie św. Jana to księga wyjątkowa pośród wszystkich ksiąg Pisma Świętego, wyjątkowa w swej formie, symbolice i znaczeniu. W świetle aktualnych wydarzeń na świecie jakim są wojny, czy trzęsienia ziemi wiele osób szuka odpowiedzi w księdze Apokalipsy co nas czeka w przyszłości i czy rzeczywiście żyjemy w czasach ostatecznych.

Księga Objawienia św. Jana, zwana jest także Apokalipsą św Jana. Greckie słowo apokalipsis oznacza odsłonięcie. Księga ta zawiera w sobie tajemnicę, które należy odszyfrować. Księga Objawienia praktycznie w 90% opiera się na księdze Daniela. W samej księdza Daniela słowo odsłonięcie występuje siedmiokrotnie. I to już nas powinno naprowadzić na to w jaki sposób interpretować Objawienie św Jana.

W jaki sposób Bóg wie o wszystkim i zna każdego z nas?

W Biblii znajdziemy mnóstwo teksów mówiących o tym, że Bóg zna serce każdego człowieka i wie o nas wszystko. Wiedza ta nie ogranicza się tylko do ludzi, ponieważ Pan ma wgląd również na zwierzęta i przyrodę.  Ale to nie wszystko, ponieważ poza ziemią i ludźmi są jeszcze dusze ludzi którzy zmarli, aniołowie, demony a patrząc na to jak ogromny jest wszechświat można uznać, że Pan ma również kontrolę nad innymi mieszkańcami kosmosu.

W 2015 roku na ziemi żyło około 7.256.000.000 ludzi, jeśli doliczmy wszystkich tych którzy zmarli oraz zwierzęta wyjdą nam potężne liczby. Samych aniołów jest niezliczona liczna, w Piśmie Świętym jest kilka tekstów o tym mówiących, jednym z nich jest Apokalipsa Jana 5.11 "A gdy spojrzałem, usłyszałem głos wielu aniołów wokoło tronu i postaci, i starców, a liczba ich wynosiła krocie tysięcy i tysiące tysięcy". Widzimy więc, że nie jesteśmy w stanie podać nawet przybliżonej liczby istnień którymi Pan się opiekuje.

Psalm 5 - Modlitwa poranna o utrzymanie się na drodze Bożej
tekst - interpretacja - streszczenie - komentarz

Psalm 5 to modlitwa poranna, w której Dawid pokazuje, jak ważne jest zaczynanie dnia od rozmowy ze Stwórcą. Już w pierwszych wersetach zwraca się do Boga nie tylko jako do swojego Pana, ale też jako do Króla. Do najwyższego autorytetu, któremu poddaje całe swoje życie.

Widzimy tutaj wyraźny kontrast pomiędzy sprawiedliwymi a bezbożnymi. Dawid wie, że Bóg nie ma nic wspólnego z nieprawością i że zło nie znajdzie miejsca w Jego obecności. Dlatego odwołuje się do Bożej sprawiedliwości. Co robi? Prosi, by Pan prowadził go drogą prawdy i odcinał od wpływu ludzi fałszywych, obłudnych i podstępnych. Jednocześnie przyznaje, że sam żyje tylko dzięki Bożej łasce. Uznaje, że jego miejsce w świątyni, tj. miejscu spotkania z Bogiem. Nie jest zasługą własnej doskonałości, lecz owocem Bożej dobroci.